Krajowe Ramy Interoperacyjności (KRI) to regulacja prawna określająca minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i systemów teleinformatycznych, które są wykorzystywane przez podmioty realizujące zadania publiczne, w tym Jednostki Samorządu Terytorialnego (JST). Cel KRI jest prosty – promować interoperacyjność, czyli zdolność różnych systemów do współpracy, co ma kluczowe znaczenie dla usprawnienia świadczenia elektronicznych usług publicznych. KRI stanowi realizację ustawy o informatyzacji działalności podmiotów publicznych, dążąc do zapewnienia, że wszystkie podmioty publiczne mogą skutecznie i bezpiecznie wymieniać między sobą dane elektroniczne​

Standardy określone w KRI są oparte na normach zarówno polskich (np. Polskie Normy przez Polski Komitet Normalizacyjny), jak i międzynarodowych (np. normy ISO). Dotyczą one szerokiego spektrum aspektów, od danych geoprzestrzennych po protokoły i struktury danych niezbędne do budowy oraz rozbudowy rozwiązań teleinformatycznych. Wprowadzenie tych standardów ma na celu zapewnienie, że systemy teleinformatyczne są budowane i utrzymywane zgodnie z najlepszymi praktykami, co jest kluczowe dla zapewnienia ich interoperacyjności i bezpieczeństwa​.